Plagas

AGRICULTURA

PRAGAS E BIOPREPARADOS VITALIZADORES

Teñen como obxectivo principal mellorar a resistencia das plantas fronte a patóxenos e estrés. As plantas espontáneas do entorno poden ser un recurso moi valioso.

Se non as tes no entorno: pódense plantar nun recuncho e deixalas medrar.

Conservación de plantas secas

Secar en ramos nun lugar fresco, seco e ventilado.
Gardar en frascos grandes ben pechados.

Tipos de preparados

Purín fermentado: 1–2 semanas, en lugar aireado; remexer a diario.
Purín en fermentación curta: 4–5 días, ao sol.
Infusión: auga fervendo, tapar e repousar 24 h.
Decocción: macerar 24 h + ferver 20 min; arrefriar tapado.
Maceración: 1–3 días como máximo; filtrar.
Extracto de flores: triturar, filtrar e conservar en botella hermética.

Exemplos prácticos (doses orientativas)

Allo + cebola (Allium sativum / Allium cepa)

500 g por 10 L de auga.
Útil como reforzo fronte a problemas fúngicos; interesante en amorodo.

Ortiga (Urtica dioica)

Fermentación curta: 1 kg/10 L ao sol (4–5 días).
Contra pulgón e araña vermella: dilución orientativa 1:40 (ás veces combínase con cola de cabalo).
Fermentación completa: estimulante do crecemento (dilución 1:20).
Macerado: 500 g/10 L (uso específico en certos pulgóns).

Valeriana (Valeriana officinalis)

Pode mellorar resistencia e frutificación.
Aplicada antes de xeadas, pode axudar á tolerancia ao frío.
Extracto: 1 cm³/L.

Cola de cabalo (Equisetum arvense)

Decocción: 1 kg fresca/10 L ou 150 g seca/10 L.
Uso: 1 parte do preparado + 5 partes de auga.

Dente de león (Taraxacum officinale)

Purín: 1–2 kg fresca/10 L ou 150–200 g seca/10 L.

Consolda (Symphytum officinale)

Purín: 1 kg fresca/10 L ou 100–150 g seca/10 L.

Camomila (Matricaria chamomilla)

Infusión/decocción: 50 g de flores secas/10 L.
Apoio en verán e útil tamén para acelerar o compostaxe.

PRINCIPAIS PRAGAS E ENFERMIDADES

As pragas e enfermidades adoitan indicar desequilibrios (solo, rega, exceso de nitróxeno, pouca biodiversidade, etc.). Abaixo van medidas de uso puntual. Nota: cando se empreguen produtos (cobre, xofre, biolóxicos), usar sempre formulacións autorizadas, respectar doses e normativa vixente.

Babosas

Dano: comen follas e talos, sobre todo en plantas novas.
Medidas:

Recolleita manual.

Tellas/táboas como refuxio e retirada posterior.

Trampa con cervexa ao nivel do solo.

Rato do campo

Dano: come raíces.
Medidas: trampas.

Mildíu

Síntomas: manchas amareladas arriba e esbrancuxado abaixo; a folla seca.
Cultura típica: tomate e pataca.
Medidas: prevención e, se procede, tratamentos con cobre (por exemplo, caldo bordelés), con prudencia.

Verme de arame

Dano: come raíces.
Medidas: non sempre hai solución directa; pode axudar soltar galiñas antes da sementeira cando sexa viable.

Vermes grises

Dano: comen talos e follas en plantas novas.
Medidas: Bacillus thuringiensis ao serán, cando proceda.

Oídio

Síntomas: puntos brancos que acaban nun feltro branco.
Cultura típica: cucurbitáceas (pepino, cabaza).
Medidas: xofre pola mañá co orballo, cando proceda.

Podremia gris (Botrytis)

Síntomas: feltro gris nas zonas atacadas.
Cultura típica: leituga, cebola, amorodo, cucurbitáceas.
Medidas: prevención (ventilación, evitar folla mollada); cola de cabalo como apoio.

Pulgón

Dano: ataca brotes e debilita.
Medidas: xabón de potasa (dose recomendada) e po de rocha como apoio.

Grilo toupeira (o “alacrán ceboleiro”)

Dano: galerías; ataca raíces e tubérculos.
Medidas: recipientes enterrados con paredes lisas para que caian dentro.

Escaravello de maio / “de San Xoán” (Melolontha spp.)

Dano: adultos comen follas; larvas comen raíces.
Medidas: sacudir a planta e recoller os escaravellos.